Revalidatie- & Behandelcentrum Samen

rob boeters

2wkn gezeten niets opgeleverd aan meerdere mensen gevraagd die er al langer waren 6wkn tot 3 mnd niemand heeft er baat bij gehad.het eten staat op de menukaart soms in het westfries.abacadabra taal.nooit meer.

Han Seijsener

Goede service vriendelijk personeel luistert naar je fysiotherapie prima goed te eten

Anja Willy Smid-van der Zee

Goede plaats on te revalideren met vriendelijke verpleegsters en met een luisterend oor. Voelt vertrouwd

A Noniem

Zeer slechte ervaring. Er zou een intake plaats vinden maar mijn vader heeft bij binnenkomst 1uur moeten wachten,liggende een uur lang in het glijzeil van de ambulance voordat er eens iemand kwam. Drinken werd gedropt op een nachtkastje waar hij niet bij kon door halfzijdige verlamming. U moet wel drinken hoor meneer werd er gezegt! Er word door een luidsprekertje in een kamertje gesproken verder zag je amper iemand. En als je iemand wilde spreken moest je zoeken en bij pech werd die door een collega weggetrokken omdat er "werk"te doen was. Mijn vader voelde zich eenzaam en door een oa hoge werkdruk dagelijks bij hem moeten blijven om toezicht te houden. Mijn vader ging daar ziender ogen hard achteruit. 1Week daar gelegen. Elke dag aangegeven dat het niet goed ging. Mijn vader kreeg holle zwarte ogen,hoge suikers en droogde ziender ogen uit en raakte in de war. Dat het niet goed ging werd daar niet erkend ,zelfs niet door de artsen daar. De arts wilde hem eerst niet insturen want zei hij ik weet niet waarvoor. Toen kreeg mijn vader last van zijn keel en kon niet meer slikken. Medicijnen kreeg hij niet meer weg. Uiteindelijk zo op aangedrongen dat hij moest worden opgenomen. Bij binnenkomst in het ZH bleek hij zo ziek en zo uitgedroogd dat de hersenen al waren verschrompeld.Bij de overdracht werd gezet dat wij lastige mensen zijn en mensen dringen aan voor opname. Een schande om zo met mensen om te gaan. Dan heb ik het ook maar niet over betuttelend gedrag. Ik ben zo boos en raad dit centrum waar je zou moeten verbeteren niet aan. Uiteindelijk is mijn vader 6dg later overleden. Kregen nog een telefoontje dat daar nog wat spullen liggen maar daar nog 1stap over de drempel te zetten brengt nare herinneringen naar boven. Gecondoleerd kon diegene van de afdeling niet over haar lippen krijgen. Dieper in details zal ik niet gaan ,het personeel moet zelf te rade gaan waar ze mee bezig zijn. En of ze zich zelf in de spiegel kunnen kijken s avonds of ze nou echt hun vak uitoefenen met liefde? Of blij zijn dat hun "werkdag "er weer op zit.